Tauntaun

Z Biblioteki Ossus, polskiej encyklopedii ''Gwiezdnych wojen''.
Przeglądasz kanoniczną wersję tego artykułu.
Przejdź do legendarnej wersji tego artykułu.


Być może w archiwach są braki.

Ten artykuł wymaga poszerzenia.

Prosimy, rozbuduj go, korzystając z zaleceń edycyjnych.

Tauntaun
Planeta pochodzenia: Hoth[1]
Środowisko: Arktyczne[1]
Przeciętny wzrost: 2 m[2]
Kolor futra: Białe
Kolor oczu: Czarne



Tauntaun był gatunkiem zwierząt żyjących na mroźnej planecie Hoth. Rebelianci używali ich jako zwierząt jucznych.

Charakterytsyka

Tauntauny były gatunkiem zwierząt pochodzących z Hoth. Żyły naturalnie w warunkach arktycznych,[1] zamieszkując lodowe jaskinie.[2] Posiadały białe futro, czarne oczy,[1] fioletową skórę i żółte zęby.[3] Przemieszczały się na tylnej parze kończyn, które na tle przedniej pary były znacznie bardziej masywne. Wspierały się na również na ogonie.[1] Mierzyły 2 m wzrostu. Łatwo dawały się oswoić, w związku z czym można było używać ich jako zwierząt jucznych.[2]

Rebelianci na tauntaunach.

Klasyfikowano je jako gado-ssaki ze względu na grubą warstwę łusek i futra[2] pokrytego łojem,[4] które zapewniały im osłonę przed zimnem. Temperatura otoczenia była dla nich wyznacznikiem cyklu dobowego - wstawały, gdy robiło się cieplej, a spadek temperatury oznaczał dla nich porę do spania.[3] Umiały spowolnić swój metabolizm, co umożliwiało im przetrwanie zimnych nocy na Hoth.[2] Łatwiej chroniły swoje organy wewnętrzne przed mrozem dzięki warstwie tłuszczu i mięśni.[4] Były ekstremalnie wrażliwe na promieniowanie podczerwone. Potrafiły spowolnić krążenie swojej krwi i udawać martwego przez kilka godzin, aby zmylić śledzącego je osobnika. W czasie tego procesu ich ciało wychładzało się, a oddech ustawał, aby po czasie ponownie powrócić do normalnego funkcjonowania.[5]

Były stadne i bardzo rodzinne, okazując sobie uczucie i bliskość poprzez ocieranie się, dotykanie oraz prychanie na siebie. Samice karmiły swoje młode mlekiem, często spędzając z nimi czas nawet po osiągnięciu przez nie dorosłości. Pocierały je również swoim tarczkowatym językiem. Ciążę musiały wybiegać, a brak ruchu w tym okresie mógł skutkować trudniejszym porodem. W nocy całe rodziny kuliły się razem w grocie i przyjmowały nieruchomą pozycję, aby następnie zwolnić tempo przepływu swojej krwi. Ich sen był twardy na tyle, że nie sposób było je wybudzić. W czasie wolnym lubiły bawić się na śniegu, między innymi trącając się rogami i biodrami. Młode zabawiały machając ogonem, aby te mogły za nim gonić. Miały wrażliwy węch, który umożliwiał im wyczucie polujących na nie wamp lub emocji innych osobników stada. Zapach i dotyk był dla nich sposobem na podtrzymywanie więzi.[3] Ich ciała wydzielały nieprzyjemny dla ludzi smród.[1]

Były wszystkożerne,[4] jedząc między innymi lodoskrobaki[3] lub lodomech,[6] który zdrapywały z użyciem swoich twardych warg. Posiadały również dwa zaokrąglone rogi, które przydawały się tauntaunom podczas walki o dominację.[4] Miały silny ogon, którego cios mógł złamać w pół człowieka. Rozdrażnione lub podczas walki mogły również pluć plwociną, która po trafieniu w oko wroga mogła tymczasowo utrudnić mu widzenie. Gdy oponent zajmował się wycieraniem wydzieliny, wykorzystywały jego odsłoniętą pozycje i atakowały. Podczas starcia szarżowały na siebie i wzajemnie zderzały się rogami, próbując wyrzucić przeciwnika na grzbiet, który był ich słabą pozycją. Nie radziły sobie również na śliskim podłożu, zdecydowanie preferując poruszanie się po miękkim śniegu.[3] Potrafiły być niebezpieczne w grupach.[7]

Historia

W czasie wojen klonów fondo z tauntauna podawano w restauracji Power Sliders w Pons Ora na Abafarze.[8]

W roku 13 BBY zabawkę tauntauna o imieniu Tinta posiadała młoda Jyn Erso podczas życia na Lah'mu.[9]

W czasie galaktycznej wojny domowej, gdy rebelianci rozważali ukrycie się na Hoth, wysłano zespół przyrodników, aby zbadali warunki panujące na powierzchni. Udało im się trafić jednego z tauntaunów strzałką monitorującą, po czym śledzili zwierzę w drodze do jego kryjówki. Ten zorientował się, że ktoś za nim podąża i przez kilka godzin udawał martwego. Kell Tolkani przejrzał go i poczekał do rana, aż zwierzę odżyło i udało się do kryjówki swojego stada. Zespół poszedł za nim i dzięki temu odkryli jaskinię, w której później założono Bazę Echo.[5] Podczas stacjonowania na Hoth, rebelianci zaczęli używać tauntaunów jako zwierząt jucznych.[2] Zastąpili nimi śmigacze, które miewały problemy z funkcjonowaniem w tak zimnym otoczeniu.[10] W swojej placówce założyli również zagrodę dla tauntaunów.[11]

Han Solo na tauntaunie.

Do zagrody trafiło stado, na którego czela stała Murra. Należeli do niego między innymi Riba, Arno, Boz, Tova, Pombo i Keelak. Murra stała się wierzchowcem Hana Solo, podczas gdy jej córka Riba została przypisana do Luke'a Skywalkera. Księżniczka Leia Organa często doglądała zwierząt, szczególnie doglądając Murry, której towarzyszyła między innymi podczas porodu.[3] Ich opiekunami byli Baesoon, Murell i Jordan Smythe, z których ten ostatni szczególnie związał się z tauntaunem o imieniu Promyczek.[6] Gdy na terenie obiektu doszło do awarii zasilania, rebelianci przenieśli swoje tauntauny na pokład Millennium Falcona, w obawie, że zamarzną.[12]

W roku 3 ABY Luke Skywalker patrolował na nim okolicę, gdy został zaatakowany przez wampę. Gdy odnalazł go Han Solo, przeciął brzuch swojego tauntauna, aby chłopak ogrzał się w jego ciepłym wnętrzu. Dzięki temu przetrwali burzę śnieżną i zostali odnalezieni przez oddział ratunkowy.[1] Gdy doszło do bitwy o planetę, Jordan i Chase Wilsorr użyli Promyczka jako wierzchowca podczas ewakuacji bazy, dzięki czemu zdażyli dotrzeć w czas na pokład Bright Hope.[6]

Trofeum z głowy tauntauna posiadała w swojej kolekcji między innymi komandor Ellian Zahra[13] oraz Hutt Jabba w swoim pałacu na Tatooine.[14]

Przypisy

Źródła

Źródło: „https://ossus.pl/index.php?title=Tauntaun&oldid=523702”