Hoth

Z Biblioteki Ossus, polskiej encyklopedii ''Gwiezdnych wojen''.
Przeglądasz kanoniczną wersję tego artykułu.
Przejdź do legendarnej wersji tego artykułu.


Być może w archiwach są braki.

Ten artykuł wymaga poszerzenia.


Prosimy, rozbuduj go, korzystając z zaleceń edycyjnych.

Hoth
Astrografia
Region: Zewnętrzne Rubieże[1]
Sektor: Anoat[1]
Układ: Hoth[1]
Pozycja w układzie: 6[2]
Gwiazda: 1[3]
Księżyce: 3[2]
Współrzędne: K-18[4]
Odległość od Jądra: 50 250 lat świetlnych[3]
Długość roku: 526 dni[3]
Geografia
Typ: Skalista
Średnica: 7200 km[3]
Klimat: Polarny[2]
Dominujący krajobraz:
Ważne miejsca:
Społeczeństwo i inne
Języki: Basic[2]
Ludność: 0[1]
Przynależność: Sojusz dla Przywrócenia Republiki[2]




Hoth była lodową planetą położoną na Zewnętrznych Rubieżach, gdzie w 3 ABY znajdowała się kwatera Sojuszu Rebeliantów.

Charakterystyka

Hoth znajdowało się w układzie o tej samej nazwie i sektorze Anoat na Zewnętrznych Rubieżach.[1] Posiadał współrzędne K-18[4] i był szóstą planetą w swoim systemie. Planetę otaczały trzy księżyce[2] o różnych rozmiarach.[7] Hoth był lodowym, niegościnnym światem pozbawionym śladów życia, co czyniło z niego doskonałą kryjówkę. Śnieg pokrywał zarówno skaliste góry jak również równiny i tundry.[3] Większość powierzchni zajmowały lodowce,[8] zaś 33 procent powierzchni planety pokrywały oceany. Miejscowy rok trwał 526 dni.[3] Planetę otaczał pas asteroid i przez to co jakiś czas była bombardowana meteorami,[2] co tworzyło sygnatury cieplne ułatwiające ukrycie się na powierzchni.[8]

Lodowce pokrywające planetę.

Na powierzchni panował wieczny chłód, który w nocy stawał się na tyle odczuwalny, że mógł zabić nawet rodzime zwierzęta funkcjonujące na powierzchni.[9] Mimo niekorzystnych warunków rozwinęło się na niej życie. Żyły tam tauntauny, które rebelianci wykorzystywali jako wierzchowce. Zwierzęta zamieszkiwały jaskinie i groty utworzone przez gorący rdzeń jądra planety i żywiły się porostami. Oprócz nich faunę Hoth stanowiły także wampy, które żywiły się tauntaunami i atakowały nawet ludzi, a kilka razy małymi grupami próbowały nawet zaatakować bazę Echo.[1] Kluczowym gatunkiem tworzącym ekosystem planety były natomiast szafirowe glisty lodowe, które wykopywały kilometrowe tunele o niewielkiej średnicy w bryłach lodowców. Ciepłe powietrze z wnętrza planety poszerzało średnicę kanałów, po dziesiątkach i setkach lat tworząc jaskinie, w których zamieszkiwały później znacznie większe zwierzęta.[8] Nocą rozbrzmiewały ponure melodie wygrywane przez wiatr świszczący w tych norach lodowych.[1]

Historia

W czasie galaktycznej wojny domowej grupa przyrodników powołana przez generała Jana Dodonnę przybyła na Hoth, aby zbadać planetę pod kątem możliwości założenia na niej placówki. W skład zespołu weszli ekolog Kell Tolkani, geolog Tev, meteorolog Ryssle, komandor Habria oraz dwójka żołnierzy, Anita i Xaime. Śledząc tauntauna udało im się namierzyć jaskinię będącą kryjówką jego stada, dzięki czemu odkryli, że zamieszkanie w jednej z nich jest jedyną metodą przetrwania na Hoth.[8]

Bitwa o Hoth.

W roku 3 ABY w miejscu jaskini powstała główna kwatera Sojuszu Rebeliantów, po tym jak musieli opuścić poprzednią na Yavinie 4. Gdy Everi Chalis przeszła na stronę buntowników, została skierowana na Hoth, by przekazać dowódcom Sojuszu schemat imperialnej sieci logistycznej.[6] Poszczególne pomieszczenia placówki drążono w lodowcu, dostosowując jej teren do potrzeb personelu. Powstała tam między innymi zagroda dla tauntaunów, które rebelianci podporządkowali sobie jako wierzchowce.[5]

W końcu jedna z sond imperialnych odkryła bazę Echo i rebelianci musieli rozpocząć ewakuację, a dowodzący siłami Imperium, Darth Vader, kazał obrać kurs na układ Hoth pomimo wątpliwości admirała Kendala Ozzela, który wyszedł za blisko planety i przez to rebelianci wykryli flotę Imperium i podnieśli osłony. Vader za to niepowodzenie udusił Ozzela i nakazał generałowi Veersowi rozpocząć atak naziemny. Ten wykonał powierzone mu zadanie i zdobył bazę Echo, ale rebeliantom udało się ewakuować niemal wszystkie zasoby i personel do czasu abordażu placówki.[2]

Przypisy

Źródła

Zobacz kolekcję grafik dotyczących
miejsc na Hoth.