Transportowiec średniego zasięgu GR-75
|
|
| Być może w archiwach są braki.
Ten artykuł wymaga poszerzenia. Prosimy, rozbuduj go, korzystając z zaleceń edycyjnych. |

| Transportowiec GR-75 |
| Podstawowe dane | |
|---|---|
| Pełna nazwa: | Transportowiec średniego zasięgu GR-75 |
| Producent: | Gallofree Yards, Inc.[1] |
| Model: | GR-75[1] |
| Rodzaj: | Transportowiec[1] |
| Specyfikacja techniczna | |
| Długość: | 90 m[2] |
| Prędkość w atmosferze: | 650 km/h[3] |
| Hipernapęd: | Klasy 4[3] |
| Uzbrojenie: | 4 podwójne działka laserowe[3] |
| Kadłub: | Opancerzony[2] |
| Osłony: | Wyposażony[1] |
| Różne | |
| Ładowność: | 19 000 ton[3] |
| Rola: | Transportowiec średniego zasięgu[1] |
| Przynależność: | |
Transportowiec średniego zasięgu GR-75 był transportowcem średniego zasięgu używanym przez Sojusz dla Przywrócenia Republiki, a następnie przez Nową Republikę.
Charakterystyka

GR-75 był modelem transportowca produkcji Gallofree Yards, Inc. podobnym do cywilnego GR-45 używanego przez firmy transportowe.[1] Posiadały jednak więcej silników i dysponowały wyższą mocą.[2] Mierzyły 90 m długości, rozpędzały się do 650 km/h i były zdolne przewieść ładunek o wadze do 19 tysięcy ton. Wyposażone były w hipernapęd klasy 4.[3] Jego kadłub miał mocny pancerz i był wypełniony modułami transportowymi. Charakteryzowały się dużą ładownością, zdolnością do lądowania w terenie oraz prostym systemem rozładunkowym, który polegał na wyciągnięciu gondoli modułowych spławianych szynami magnetycznymi i utrzymaniu w miejscu silnym polem magnetycznym.[2] By maksymalnie wykorzystać przestrzeń ładunkową, GR-75 miały słabe uzbrojenie[1] w postaci czterech podwójnych działek laserowych.[3] Transportowce tego typu posiadały osłony. Były tanie w produkcji, a ich personel serwisowy ciągle miał ręce pełne roboty.[1] Możliwe było również przystosowanie ich do przewozu pasażerskiego wyposażając wnętrze w szczelne kapsuły do przewozu osób.[2]
Reaktory transportowca mieściły się na tyle pojazdu i chronione były przez system osłon. Nad głównym z nich mieścił się mostek. Bryła pojazdu miała owalny kształt i składała się z opancerzonych płytek pancerza chroniących prosty kadłub. Na przodzie znajdował się moduł łączności, a w środku poza modułami towarowymi i pasażerskimi mieściły się czujniki i zbiorniki paliwa. Transportowce lądowały na wysuwanych goleniach.[2]
Historia
GR-75 zostały zakupione przez Sojusz Rebeliantów po okazjonalnej cenie. Wykorzystywali je głównie do transportu broni, surowców, żywności, paliwa i części zapasowych, a kilka z nich zmodyfikowano tak, aby mogły przewozić pasażerów.[2] Ich kadłuby przypominające organiczną konstrukcje były ignorowane przez imperialne czujniki, dzięki czemu nadawały się do lotów po zaopatrzenie. Rzadko używano ich jednak podczas bitew, choć sporadycznie służyły za wsparcie dla głównych okrętów.[3]
Pomiędzy rokiem 2 BBY a 1 BBY transportowce GR-75 brały udział w bitwie o Cianap.[5] W roku 0 BBY zaangażowano je do walki w bitwie o Scarif.[6] Krótko po bitwie o Yavin przynajmniej jeden GR-75 dołączył do floty ocalałych Alderaanian zebranej przez Leię Organę.[7] Jeden GR-75 został użyty podczas misji na Crait.[8]

Pojazdy tego typu licznie wykorzystywane były w Bazie Echo na Hoth, gdzie przechowywano je w południowym hangarze.[2] Należało do nich 30 statków tego modeku, między innymi Quantum Storm[9], Dutyfree, Bright Hope i Thon's Orchard.[2] Brały także udział w ewakuacji placówki. Odlatywały wtedy z planety w eskorcie dwóch X-wingów i przemykały przez tarczę ochronną pod osłoną dział jonowych, które unieszkodliwiały gwiezdne niszczyciele i umożliwiały im bezpieczny skok w nadprzestrzeń.[4] Ostatni z nich, Bright Hope, opuścił bazę zabierając na swoim pokładzie chorych z ambulatorium oraz ostatnią część personelu placówki.[2]
Gdy doszło do rozdzielenia floty, należące do rebeliantów GR-75 rozdzieliły się na poszczególne dywizje. Brały udział w bitwie w punkcie zbornym Delta-Trzy w ramach Czwartej Dywizji,[10] a jakiś czas później nad felucją wyposażona w GR-75 Szósta Dywizja została rozbita przez Tarkin's Will.[11] Uczestniczyły również w bitwie nad Elessią.[12] Kilka miesięcy później liczne transportowce tego modelu wzięły udział w bitwie o Panisię,[13] podczas której mimo odniesionych strat rebelianci zdołali zniszczyć Tarkin's Will.[14]
Weszły w skład floty, która dokonała ataku na II Gwiazdę Śmierci.[15] Po ustanowieniu Nowej Republiki GR-75 weszły w skład floty odrodzonego demokratycznego rządu.
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 1,7 Kompendium Star Wars
- ↑ 2,00 2,01 2,02 2,03 2,04 2,05 2,06 2,07 2,08 2,09 Star Wars: Lokacje
- ↑ 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 3,5 3,6 Encyklopedia myśliwców i innych pojazdów
- ↑ 4,0 4,1 Imperium kontratakuje
- ↑ Vader: Mroczne wizje, część 1
- ↑ Łotr 1
- ↑ Księżniczka Leia, część 4
- ↑ Burze na Crait
- ↑ Kontrola działa jonowego
- ↑ Star Wars 1: Ścieżka przeznaczenia, część 1
- ↑ Star Wars 3: Ścieżka przeznaczenia, część 3
- ↑ Star Wars 7: Wola Tarkina, część 1
- ↑ Star Wars 22: Ostatnia dywizja
- ↑ Star Wars 23: Sojusz Świtu
- ↑ Powrót Jedi