All Terrain Armored Transport

Z Biblioteki Ossus, polskiej encyklopedii ''Gwiezdnych wojen''.
(Przekierowano z AT-AT)
Przeglądasz kanoniczną wersję tego artykułu.
Przejdź do legendarnej wersji tego artykułu.


Być może w archiwach są braki.

Ten artykuł wymaga poszerzenia.


Prosimy, rozbuduj go, korzystając z zaleceń edycyjnych i uwag zawartych w dyskusji.

AT-AT
Podstawowe dane
Pełna nazwa: All Terrain Armored Transport
Producent: Kuat Drive Yards[1]
Rodzaj: Maszyna krocząca[1]
Specyfikacja techniczna
Wysokość: 22,5 m[2]
Prędkość w atmosferze: 60 km/h[3]
Uzbrojenie:
Różne
Załoga:
Ładowność:
Rola:
  • Pojazd bojowy[1]
  • Transporter opancerzony[1]
Przynależność: Imperium Galaktyczne[5]



All Terrain Armored Transport, w skrócie AT-AT, to typ maszyny kroczącej używanej przez wojska planetarne Imperium Galaktycznego.

Charakterystyka

AT-AT produkowane były przez firmę Kuat Drive Yards.[1] Docelowo zostały zaprojektowane z myślą o działaniu w niskich temperaturach.[6] Mierzyły 22,5 m długości[2] i rozpędzały się do prędkości 60 km/h.[3] Uzbrojone były w podwójne samopowtarzalne działka średniego zasięgu, które umieszczono po bokach głowy oraz dwa ciężkie działa laserowe Taim & Bak MS-1 na spodzie głowy. Maszyny wyposażono w gruby pancerz odporny na ostrzał z blasterów co czyniło je prawie niepokonanymi na polu bitwy.[1]

W skład załogi wchodził pilot, strzelec i dowódca.[1] W środku mieścił się przedział pasażerski i przedział dowodzenia. Posiadały trzy włazy: jeden wejściowy na boku maszyny z którego korzystali szturmowcy, jeden pomocniczy po jej boku oraz awaryjny na tyle.[4] AT-AT potrafiło załadować na pokład 40 żołnierzy,[1] 5 skuterów repulsorowych 74-Z, ponad 20 karabinów blasterowych E-11, 5 blasterów DLT-20A oraz 25 min protonowych LX-4.[4]

Mimo to posiadały słabe punkty. Najbardziej wrażliwa na atak była szyja pojazdu - jeden strzał w nią z cięższego działa mógł wyeliminować maszynę z walki. Wadą AT-AT były także mało stabilne nogi i wysoko położony punkt ciężkości, co umożliwiło rebeliantom podczas bitwy o Hoth przewrócenie ich dzięki linom z harpunami. Pojazdom brakowało także osłon podbrzusza przez co mogły zostać zniszczone strzałem w to miejsce z cięższego działa lub wyrzutni pocisków. Z tego powodu AT-AT musiały poruszać się z eskortą AT-ST.[1] Ich cięższą wersją było AT-ACT.[7]

Historia

AT-AT były używane jeszcze podczas wojen klonów.[8] Jednak na szeroką skalę zaczęły być używane dopiero przez Imperium Galaktyczne, między innymi w 4 BBY przeciwko formującym się komórkom rebeliantów. Użyto ich między innymi podczas bitwy na Seelosie[9] czy bitwy o Atollon.[10]

AT-AT dziesiątkujący rebeliantów podczas bitwy o Hoth.

Podczas galaktycznej wojny domowej były skutecznie używane przeciwko siłom lądowym Sojuszu Rebeliantów. W roku 3 ABY w bitwie o Hoth brało udział 6 maszyn AT-AT Grupy Uderzeniowej Nawałnica pod wodzą generała Maximiliana Veersa: Blizzard 1, Blizzard 2, Blizzard 4, Blizzard 6, Blizzard 8 i Blizzard 9. Pierwsze 3 brały udział w szturmie na generator osłon Bazy Echo, podczas gdy pozostałe atakowały główne wejście do placówki. Dzięki swojej ogromnej sile bojowej przyczyniły się znacząco do zdobycia placówki, lecz znaczna część z nich została zniszczona przez Eskadrę Łotrów.[5]

Krótko po starciu kilka AT-AT wzięło udział w ataku na punkt zborny Jedenastej Dywizji Sojuszu na Ab Dalis, gdzie Imperium dominowało w bezpośredniej walce do czasu wysadzenia wulkanu przez Eskadrę Gwiezdny Blask, co zniszczyło wszystkie ich maszyny i przesądziło o przegranej imperialnych.[11]

Jedna z takich maszyn kroczących stacjonowała na Endorze, ale AT-AT nie nadawał się do walki w gęsto podszytych lasach z powodu swojej wielkości, więc zadanie odparcia rebelianckiego oddziału na tym księżycu przypadło AT-ST, które zazwyczaj były eskortą dla AT-AT.[12]

Imperium używało ich przez całą galaktyczną wojnę domową aż do ostatniej bitwy na Jakku.[13] W jednym z ich wraków, Hellhound Two, zamieszkała Rey. Sprzedała większość wyposażenia maszyny i przerobiła ją na swoje domostwo, gdzie mieszkała przez lata.[4]

Jakiś czas po zakończeniu wojny Najwyższy Porządek wprowadził do swoich sił unowocześnioną wersję AT-AT, której produkcją zajęło się Kuat-Entralla Drive Yards oraz pochodną tego pojazdu, znaną jako All Terrain MegaCaliber Six.[14]

Przypisy

Źródła


All Terrain
[Pokaż/Ukryj]