Coleman Kcaj

Z Biblioteki Ossus, polskiej encyklopedii ''Gwiezdnych wojen''.
Przeglądasz kanoniczną wersję tego artykułu.
Przejdź do legendarnej wersji tego artykułu.


Być może w archiwach są braki.

Ten artykuł wymaga poszerzenia.


Prosimy, rozbuduj go, korzystając z zaleceń edycyjnych.

Coleman Kcaj
Miejsce pochodzenia: Skustell[1]
Rasa: Ongree[1]
Wzrost: 204 cm[1]
Kolor oczu: Żółte[1]
Kolor skóry: Żółta
Przynależność:
Profesja: Mistrz Jedi[2]




Coleman Kcaj był mistrzem Jedi oraz członkiem Rady Jedi w ostatnich latach istnienia Republiki Galaktycznej.

Biografia

Coleman urodził się na Skustell.[1] Należał do Zakonu Jedi w końcowych latach istnienia Republiki Galaktycznej.[2] Podczas wojen klonów, w roku 19 BBY, otrzymał nominację do Rady Jedi.[3]

Zamach w świątyni Jedi

Gdy w budynku świątyni Jedi na Coruscant doszło do zamachu bombowego, w którym zginęła szóstka członków Zakonu, Kcaj brał udział w zebraniu Rady, na którym admirał Wilhuff Tarkin poinformował Jedi o pochwyceniu oskarżonej o zamach Ahsoki Tano. Aby postawić ją przed sądem Republiki, domagał się usunięcia jej z szeregów Zakonu, na co finalnie Rada poprzystała.[3]

Hospitalizacja Tupa

Shaak Ti melduje Radzie Jedi o sytuacji Tupa.

Gdy na Kamino trafił klon imieniem Tup, który z niewiadomych powodów zamordował mistrzynię Tiplar podczas bitwy o Ringo Vindę, Shaak Ti połączyła się z Radą Jedi, aby przekazać im o wstępnych ustaleniach w sprawie. Wyjaśniła, że Kaminoanie chcą zabić klona i przeprowadzić molekularną autopsję, aby wykryć przypuszczalny wirus, będący powodem jego zachowania. Sama zasugerowała jednak, że Tup mógł paść ofiarą Separatystów i ich prania mózgu. Rada zasugerowała sprowadzenie Tupa do świątyni, aby mogli przebadać go z użyciem Mocy. Wkrótce jednak klon zmarł.[4]

Problemy na Bardotcie

Jakiś czas później Coleman był obecny na posiedzeniu Rady Jedi, podczas której kanclerz przekazał im o prośbie o pomoc wystosowaną przez królową Julię z Bardotty, która nalegała na wysłanie do nich senatora Jar Jar Binksa. Rada mając na uwadze niechęć Bardottan do Jedi, wzięła pod uwagę bezpieczeństwo ambasadora, w związku z którym Mace Windu, mimo zdania władczyni, zdecydował się towarzyszyć Binksowi podczas podróży.[5]

Śledztwo w sprawie Sifo-Dyasa

Wkrótce do świątyni dotarł sygnał SOS nadany przez wrak promu zaginionego przed laty Sifo-Dyasa. Plo Koon odnalazł statek i pozostawiony w nim miecz świetlny, po czym połączył się z Radą, która mając na uwadze burzliwy życiorys Sifo-Dyasa, uznała za konieczne przeprowadzenie śledztwa w sprawie jego śmierci. Ustalenia Anakina i Obi-Wana na Oba Diah doprowadziły do odkrycia udziału hrabiego Dooku w zarówno śmierci mistrza Jedi jak i zamówieniu armii klonów na rzecz Republiki.[6]

Sygnał z zaświatów

Yoda opowiada Radzie o głosie z zaświatów.

Podczas kolejnej sesji Rady mistrz Yoda sprawiał wrażenie nieobecnego. Jak sam wyznał, miał usłyszeć głos zmarłego przed laty Qui-Gona Jinna. Jedi zdecydowali się wspólnie wejść w stan medytacji, który trwał przez około dobę, lecz mimo skupienia nikt z nich nie usłyszał wspomnianego głosu. Ki-Adi-Mundi uznał więc, że sytuacja może być efektem podstępu Separatystów, co Yoda ocenił jako prawdopodobne. Po serii badań zdecydował się uciec ze świątyni[7] i zbadał sprawę na własną rękę.[8]

Operacja Tytan

Tego samego roku Coleman brał udział w posiedzeniu Rady Jedi, na którym omówiono pozyskane przez mistrza Yodę informacje na temat prowadzonej przez Separatystów Operacji Tytan.[9]

Upadek Republiki

Kcaj był obecny na naradzie Rady Jedi dotyczącej miejsca pobytu Grievousa. Rada otrzymała informacje, że generał ukrywa się na planecie Utapau, a następnie zdecydowała, że trzeba go pojmać, aby jak najszybciej zakończyć wojnę. Swoją kandydaturę do tej misji zaproponował Anakin Skywalker, lecz mistrzowie Jedi zdecydowali, że na taką misję należy wysłać kogoś z większym doświadczeniem. W wyniku tej decyzji został wybrany Obi-Wan Kenobi.[2]

Coleman był jednym z tych Jedi, którzy przeżyli rozkaz 66 oraz Czystkę Jedi. W roku 14 BBY znajdował się na liście poszukiwanych przez imperialną Inkwizycję.[10]

Przypisy

Źródła